Jakie są korelaty samooceny?

Samoocena wykazuje korelacje z wymiarami funkcjonowania emocjonalnego oraz z dyspozycjami osobowościowymi. Część z tych zależności pośrednio dowodzi trafności SES. Pierwsze badania na temat związku pomiędzy samooceną a depresją zostały przeprowadzone przez Rosenberga w 1965 roku, na etapie konstruowania skali. Badania jego wykazały, że osoby z niską samooceną są bardziej depresyjne i częściej okazują takie uczucia jak: smutek, nieszczęście czy rozczarowanie.

Zwrócono szczególną uwagę na poczucie mniejszej wartości, które przez wielu autorów takich jak na przykład Horney, Fromm czy Argyle jest wymieniane jako charakterystyczny objaw nerwicowy. Autorzy Ci dopatrują się we wczesnych doświadczeniach z dzieciństwa źródeł zaburzeń nerwicowych, które są przyczyną uformowania poczucia bezwartościowości oraz przekonania, że jest się gorszym bądź nieadekwatnym. Wyniki Rosenberga w zastosowanej przez niego skali neurotyczności opartej na fizjologicznych symptomach, ukazują, iż im niższy jest poziom samooceny tym więcej można zaobserwować objawów psychosomatycznych. Natomiast wyższa samoocena wiąże się bezpośrednio z dyspozycjami osobowościowymi, które decydują o częstszym oraz bardziej intensywnym przeżywaniu pozytywnych i przyjemnych emocji, a mniejszym natężeniu negatywnych emocji. Jednakże osoby o wysokiej samoocenie częściej popadają w gniew oraz agresję, zwłaszcza gdy ich samoocena zostaje zagrożona.

Wysoka samoocena koreluje z narcyzmem, który jako dyspozycja ukazuje się w wygórowanej i faworyzującej ocenie samego siebie, przekonaniu o własnej świetności i unikalności, pięknie wraz z przekonaniem, że powinno się być podziwianym i uwielbianym przez innych. Jednakże badania, wykazują, iż tylko poniektórzy ludzie z wysoką samooceną są narcystyczni. Narcystyczna wysoka samoocena ma negatywne konsekwencje, gdyż jest niestabilna, powoduje tendencje obronne, a także jest predykatorem agresji. Badania nad korelacją samooceny ze zmiennymi osobowościowymi wykazały, iż wiąże się ona ściśle z ekstrawersją. Osoby z wysoką samooceną są bardziej ekstrawertywne niż osoby z niską samooceną. Tego samego rodzaju związki można zaobserwować w odniesieniu do optymizmu. W badaniach, które zostały przeprowadzone w pięćdziesięciu trzech krajach przy użyciu osobowościowego modelu Wielkiej Piątki autorstwa R.R McCrea i P.T Costy ujawniono, że wyniki w SES Rosenberga korelują ujemnie z neurotycznością, natomiast dodatnio z ekstrawersją a także umiarkowanie bądź słabo z otwartością na doświadczenie. Bazując na niczym innym jak ustaleniach dotyczących silnych a nawet bardzo silnych związków samooceny z neurotycznością.