Bycie rodzicem nie jest jednorazowym bądź nawet kilkurazowym działaniem na rzecz dziecka, ale jest stałym ciągiem takich działań czy złożonym procesem. Każde dziecko potrzebuje rodziców, którzy obdarzają prawdziwym uczuciem oraz uznaniem. Dziecko, które przychodzi na świat uzyskuje prawo do swoistej przynależności oraz miejsce w rodzinie.

Ważną kwestią w funkcjonowaniu dorastających dzieci jest również proces modelowania, który dokonuje się w rodzinie, która bez wątpienia jest pierwszym oraz najważniejszym środowiskiem wychowawczym. Istotnym efektem takiego procesu modelowania jest swoiste nabywanie wzorów postępowania, a więc modeli w zakresie tak zwanych podstawowych ról społecznych. Procesy zachodzące w poszczególnej rodzinie stymulowane są między innymi rozgrywającymi się wewnątrz niej interakcjami. Cechy rodziny, jak i również przebieg zjawisk w takich ramach mają istotne uwarunkowania w zewnętrznym oraz pozarodzinnym świecie społecznym bądź w poszczególnych układach czy strukturach społecznych, które są zlokalizowane poza rodziną.

Liczne oddziaływania zachodzące pomiędzy rodziną, a konkretnymi kręgami tak zwanego zewnętrznego świata społecznego są bez wątpienia obustronne. W ramach takiego systemu rodziny w swoistym centrum uwagi funkcjonuje wewnątrzrodzinna socjalizacja dzieci. W naszym kraju oraz w całym współczesnym świecie zachodzą ogromne zmiany ekonomiczne oraz społeczno – kulturowe, które jednak przyczyniły się do stworzenia zupełnie nowej rzeczywistości. Co za tym idzie rodzą się już nowe problemy społeczne, które jednak nie miały miejsca w minionym już czasie. Takie zmiany dotyczą między innymi rodziny oraz nie pozostają bez wpływu na swoiste wychowanie kolejnych pokoleń. Agresja nie jest jednak działaniem jednego typu, ale bez wątpienia dotyczy rozmaitych zachowań powodujących fizyczną, jak i psychiczną oraz emocjonalną krzywdę innych ludzi. Obraz takiego nastolatka bijącego kolegę jest zatem najbardziej typowym stereotypem postrzegania agresji dziecięcej. Jednak agresja to rozpowszechnianie o kimś złośliwych plotek, celowe wykluczanie jednostki z grupy, przeżywanie oraz drażnienie.

Większość dzieci spotyka się jednak z takimi jej formami. Jednak najważniejsze dla zrozumienia tegoż problemu jest nie tyle rozpoznanie określonych zachowań agresywnych, co w szczególności rozróżnienie ich celów oraz następstw. Akty agresji z rangi szkolnej podejmowane są z własnej inicjatywy niż w odpowiedzi na dość specyficzne, a zarazem nieprzyjemne bądź szkodliwe bodźce.